محققان در یک مطالعه گسترده گزارش دادند که هورموندرمانی در زنان یائسه، بهویژه در گروههای خاص، میتواند نقش محافظتی قابلتوجهی در برابر بیماریهای زوال عقل و آلزایمر ایفا کند.
به گزارش مدیسن نت، مطالعه جدیدی که بر روی دادههای بیش از ۱۸۰ هزار زن یائسه در بیوبانک بریتانیا انجام شده، نشان میدهد که استفاده از هورموندرمانی به مدت حداقل یک سال، با کاهش چشمگیر خطر ابتلا به زوال عقل همراه است.
جزئیات یافتهها:
-
کاهش کلی خطر: زنانی که از هورموندرمانی استفاده کردهاند، حدود ۱۰ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل و ۱۶ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماری آلزایمر قرار داشتهاند.
-
تأثیر بر زنان یائسه شده بر اثر جراحی: بارزترین اثر محافظتی در زنانی مشاهده شد که بهدلیل جراحی (مانند برداشتن تخمدانها) یائسه شده بودند. در این گروه، هورموندرمانی خطر ابتلا به زوال عقل را تا ۲۶ درصد کاهش داد.
-
تأثیر بر زنان با استروژن پایینتر: زنانی که بهطور طبیعی در طول زندگی استروژن کمتری تولید میکردند (شامل کسانی که قاعدگی را دیرتر شروع کردند یا زودتر به یائسگی رسیدند)، نیز از این درمان بهره بیشتری بردند و خطر زوال عقل در آنها حدود ۱۶ درصد کاهش یافت.
-
تأثیر بر حاملان ژن APOE4: در میان زنانی که دارای ژن APOE4 هستند (که خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش میدهد)، هورموندرمانی توانست خطر ابتلا به این بیماری را حدود ۱۳ درصد کاهش دهد. این یافته از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا این گروه معمولاً گزینههای پیشگیری محدودتری دارند.
اهمیت زمان شروع درمان:
محققان تأکید میکنند که زمان شروع هورموندرمانی نقشی کلیدی دارد. زنانی که درمان خود را بین سنین ۴۶ تا ۵۶ سالگی (نزدیک به دوران یائسگی) آغاز کردند، بیشترین کاهش خطر زوال عقل را تجربه کردند. این یافته، فرضیه قبلی را تأیید میکند که شروع زودهنگام هورموندرمانی نسبت به شروع آن در سنین بالاتر مؤثرتر است.
نظر محقق اصلی:
«آن-ماری مینیهین»، محقق ارشد و مدیر مؤسسه پیری سالم نورویچ در دانشگاه ایست آنجلیا، در این باره گفت: «در حالی که هورموندرمانی مدتهاست عمدتاً برای تسکین علائم یائسگی مانند گرگرفتگی و تعریق شبانه تجویز میشود، این مطالعه نشان میدهد که ممکن است در سلامت شناختی بلندمدت برخی از زنان نیز نقش داشته باشد.»
